Sterownik MySQL

Każdy z Was miał styczność z bazami danych. Jeżeli chodzi o mnie, korzystanie z dobrodziejstw MySQL sprawiało mi niesamowitą radość i nieraz pomagało rozwiązać wiele problemów z PHP. Według mnie baza danych jest najlepszym (czyt. najbezpieczniejszym i najłatwiejszym) sposobem przechowywania różnorakich danych. Korzystanie z niej jest ciekawe, ale czy nie znudziło Ci się czasem ciągłe wklepywanie tych samych długich nazw funcji do obsługi bazy? Nie masz dosyć pilnowania poprawności zmiennych przechowujących dane z MySQL? Naprzeciw temu napisałem ciekawą klasę do prostej obsługi bazy danych. Korzystanie z niej jest łatwe, przyjemne i intuicyjne, a przy okazji czytania tego artykułu i analizowania zamieszczonego w nim kodu możesz łatwo nauczyć się opracowywania ciekawych rozwiązań w PHP. No więc co? Zabierzmy się za omawianie kodu.

Na początku musimy zadeklarować nazwę klasy. W tym przykładzie zastosowałem nazwę db. Nazwa ta jednak jest dowolna i nie wpływa bardzo na sposób korzystania w klasy. Zalecam jednak zastosowanie takiego samego nazewnictwa, jak w przykładach:

class db {

Po zainicjowaniu klasy musimy określić pola, z których nasza klasa będzie korzystać:

var $connect_id;    var $db_name;    var $query_result;    var $executed_queries = 0;    var $timer = 0;

Pierwsza zmienna ($connect_id) będzie przechowywać id połączenia z serwerem baz danych. Część metod w naszej klasie będzie korzystać z tej wartości. W drugiej zmiennej przechowywane bedzie ID rezultatu zapytania do bazy danych. Dzięki zastosowaniu takiego pola nie będzie konieczne podawanie tej wartości w argumentach wywołania metod bazujących na wbudowanych w PHP funkcjach do obsługi MySQL. Kolejnym polem w naszej klasie jest zmienna $executed_queries. Będzie ona przechowywać ilość wykonanych przez naszą klasę zapytań do bazy. W ostatnim polu ($timer) przechowywany będzie czas wykonania wszystkich zapytań do bazy.

Ok, po dłuższym wstępie zajmijmy się czymś ciekawszym, a mianowicie konstruktorem naszej klasy (metodą, która wykona się automatycznie po zainicjowaniu klasy). Ta metoda musi mieć nazwę taką samą, jak nazwa naszej klasy, czyli db:

function db($db_host, $db_user, $db_pass, $db_name, $p = false)    {       if($p == false)       {          $this -> connect_id = @mysql_connect($db_host, $db_user, $db_pass);       }       else       {          $this -> connect_id = @mysql_pconnect($db_host, $db_user, $db_pass);       }       if($this -> connect_id)       {          $dbselect = @mysql_select_db($db_name, $this -> connect_id);          if(!$dbselect)          {             $this -> _error('dbselect');             mysql_close($this -> connect_id);             return false;          }          else          {             $this -> dbname = $db_name;             return true;          }       }       else       {          $this -> _error('connect');          return false;       }    }

Powyższa część kodu, jak już wspomniałem, spróbuje połączyć się z serwerem baz danych i wybrać zdefiniowaną przez naz bazę danych. Jak nietrudno się domyślić jako argumenty tej metody podajemy odpowiednio adres serwera baz danych, nazwę użytkownika, hasło, nazwę naszej bazy danych i wartość logiczna (true lub false), która 'powie' skryptowi, czy ma się połączyć z serwerem baz danych na stałe, czy tylko na czas wykonywania danego sktyptu.

Resztę metod z których korzysta nasza klasa podzieliłem na 3 części:

Metody MySQL

Metody statystyk

Metody funkcyjne sterownika

Dwie pierwsze grupy metod przechowują tak zwane metody publiczne, a trzecia - metody niepubliczne, inaczej funkcyjne naszego sterownika.

Na początku zajmijmy się omawianiem pierwszej grupy metod. W tej grupie znajdą się wszystkie potrzebne funkcje bazujące na wbudowanych w PHP funkcjach do obsługi MySQL-a. Pierwszą omówioną przeze mnie metodą bedzie funkcja query(). Oto ona:

function query($query)    {       $this -> query_result = '';       $start = $this -> _get_time();       $this -> query_result = @mysql_db_query($this -> dbname, $query, $this -> connect_id);       if(!$this -> query_result)       {          $this -> _error('query');          return false;       }       else       {          $this -> executed_queries++;          $this -> timer += $this -> _get_time() - $start;          return true;       }    }

Metoda ta ma za zadanie wykonać określone w argumencie wywołania zapytanie do bazy danych i zmierzyć czas jego wykonywania. W przypadku nieprawidłowej składni lub innego błędu rozpoznanego podczas wykonywania, funkcja ma zrwócić stosowny komunikat. Metoda ta odwołuje się do dwu funkcyjnych metod naszej klasy (_get_time() i _error()). Działanie i składnia tych funkcji jest opisana niżej.

Metody ukazane na listingu poniżej mają za zadanie spełniać podobne funkcje, jak ich odpowiedniki w PHP. Oto te funkcje. Przeanalizuj je.

function fetch_row($query_result = '')    {       $query_result = (empty($query_result)) ? $this -> query_result : $query_result;       $array = mysql_fetch_array($query_result);       if(!$array)       {          return false;       }       else       {          return $array;       }    }    function num_rows($query_result = '')    {       $query_result = (empty($query_result)) ? $this -> query_result : $query_result;       $numrows = mysql_num_rows($query_result);       if(!$numrows)       {          return false;       }       else       {          return $numrows;       }    }    function affected_rows()    {       return mysql_affected_rows($this -> connect_id);    }    function insert_id()    {       return mysql_insert_id($this -> connect_id);    }    function free_result($query_result = '')    {       $query_result = (empty($query_result)) ? $this -> query_result : $query_result;       mysql_free_result($query_result);    }

Oto krótki opis tych metod:

fetch_row() Działa podobnie jak funkcja mysql_fetch_array(). Tworzy 'podwójną' tablicę, której indeksami się zarówno nazwy kolumn w danej tabeli MySQL, jak i kolejne liczby zaczynające się od 0. (funkcja mysql_fetch_row() tworzy tablicę tylko z indeksami numerycznymi. Dużym udogodnieniem funkcji fetch_row() jest fakt, że nie musimy podawać w argumencie ID rezultatu zapytania do serwera baz danych. Gdy nie podamy tego argumentu, ID rezultatu pobierane jest z pola $query_result. num_rows() Zwraca ilość rekordów w zbiorze wyników zapytania do bazy danych. Podobnie jak w poprzedniej funkcji, nie musimy podawać ID rezultatu jako argumentu, co ułatwia pracę. affected_rows() Bezargumentowa metoda zwracająca ilość zmienionych pól podczas wykonania danego zapytania. Do standardowej funkcji mysql_afected_rows() dodawane jest jako argument ID połączenia z serwerem baz danych, które przechowywane jest w polu $connect_id. insert_id() Zwraca kolejne wolne ID rekordu. Wartość ta może być wykorzystana do zapisu kolejnego rekordu do bazy. free_result() Podobnie jak funkcja mysql_free_result() usuwa zbiór wyników z pamięci podręcznej. W przypadku niepodania ID rezultatu jako argumentu, wykorzystywane jest to, które jest zapisane w polu $query_result.

Kolejną ważną funkcja jest metoda, która pozwoli na bezpieczne zamknięcie sesji MySQL. Oto ta funkcja:

function close()    {       $db_close = @mysql_close($this -> connect_id);       if(!$db_close)       {          $this -> _error('dbclose');          return false;       }       else       {          return true;       }    }

Metoda ta, podobnie jak poprzednie, jest bezargumentowa. Po jej wywołaniu zamykane jest bieżace połączenie z serwerm baz danych. W przypadku niepowodzenia zwracany jest stosowny komunikat.

Zajmijmy się teraz drugą grupą funkcji naszego sterownika, a mianowicie funkcjami statystycznymi. Oto one:

function get_query_cnt()    {       return $this -> executed_queries;    }    function get_execution_time()    {       return round($this -> timer, 5);    }

Myślę, żę składnia tych funkcji jest na tyle prosta, że nikt nie będzie miał problemów z samodzielnym ich przeanalizowaniem.

Zajmijmy się teraz omówieniem dwu ostatnich funkcji, o których mowa była już wcześniej, a mianowicie chodzi o metody _error() i _get_time(). Oto one:

function _error($type)    {       $text = '<h2>MySQL Error</h2>' . "\n";       switch($type)       {          case 'connect':             $text .= 'Wystąpił błąd podczas łączenia się z serwerem baz danych';             break;          case 'dbselect':             $text .= 'Wystąpił błąd podczas wybierania bazy danych';             break;          case 'query':             $text .= 'Wystąpił błąd podczas wykonywania zapytania SQL';             break;          case 'dbclose':             $text .= 'Wystąpił błąd podczas zamykania sesji MySQL';             break;          default:             $text .= 'Ogólny błąd MySQL';       }       $text .= '!<hr>MySQL said: <i>' . mysql_error() . '</i>';       die($text);    }    function _get_time()    {       $time = explode(' ', microtime());       return $time[0] + $time[1];    } }

Metoda _error() odpowiedzialna jest za wyświetlenie komunikatu o błędzie. Znajduje się w niej podział na cztery główne błędy MySQL:

Przy łączeniu się z serwerm baz

Przy wybieraniu bazy danych

Przy wykonywaniu danego zapytania

Przy zamykaniu sesji MySQL

W każdym z wyżej wymienionych przypadków nasz sterownik zwraca odpowiedni komunikat i użytkownik zostaje poinformowany o zaistniałym błędzie.

Funkcja _get_time() jest metodą, która pomaga obliczać czas, w jakim zostały wykonane zapytania do bazy. Pobiera ona dokładny czas rozpoczęcia i zakończenia wykonywania zapytania. Różnicę tych czasów, zaokrągloną do pięciu miejsc po przecinku zwraca metoda get_execution_time().


   Przykłady zastosowań sterownika

No tak, napisałem trochę mądrości, opisałem dokładnie działanie każdej metody sterownika, ale pewnie mało kto wie jak z niego korzystać w praktyce. Poniżej znajduje się kilka przykładów zastosowań tego skryptu.


1. Pobranie i zapisanie do tablicy konkretnego rekordu z bazy:

include('lib_mysql.php'); // includowanie pliku z naszym sterownikiem $db = new db('localhost', 'root', 'tajne', 'moja_baza'); $db -> query("select * from tabela where id = 5"); $array = $db -> fetch_row();

W kolejnych komórkach tablicy $arrayznajdują się kolejne elementy danego rekordu.


2. Pobranie ilości wierszy w danym zbiorze wyników:

include('lib_mysql.php'); // includowanie pliku z naszym sterownikiem $db = new db('localhost', 'root', 'tajne', 'moja_baza'); $db -> query("select * from tabela"); $ile = $db -> num_rows();

W zmiennej $ile mamy ilość wierszy w zbiorze wyników tego zapytania.


3. Pobranie i wyświetlenie grupy rekordów

include('lib_mysql.php'); // includowanie pliku z naszym sterownikiem $db = new db('localhost', 'root', 'tajne', 'moja_baza'); $db -> query("select * from tabela"); while($array = $db -> fetch_row()) {    echo 'id: ' . $array['id'] . ', nazwa: ' . $array['nazwa']; }

lub inny sposób:

include('lib_mysql.php'); // includowanie pliku z naszym sterownikiem $db = new db('localhost', 'root', 'tajne', 'moja_baza'); $db -> query("select * from tabela"); $dane = array(); while($array = $db -> fetch_row()) {    $dane[] = $array; }

i teraz wszystkie wyniki zapytania mamy w jednej tablicy.


4. Korzystanie ze zmiennych i funkcji

Oczywiście korzystając ze strerownika nie odrzucamy w kąt ogromnych możliwości PHP. Dalej możemy korzystać z naszych ulubionych funkcji do generowania zapytań, czy do zmiany kodowania danego tekstu. Oto przykład:

include('lib_mysql.php'); // includowanie pliku z naszym sterownikiem $db = new db('localhost', 'root', 'tajne', 'moja_baza'); function zapytanie($tabela, $warunek) {    $zapytanie = "select * from " . $tabela . " where " . $warunek;    return $zapytanie; } $zapytanie = zapytanie('tabela', 'id = 2'); $db -> query($zapytanie); $array = $db -> fetch_row();

   Podsumowanie

Jak widzicie, korzystanie z takiego dobrodziejstwa, jakim jest sterownik MySQL znacznie przyspiesza, a zarazem ułatwia pracę, zarówno przy dużych, jak i przy mniejszych skryptach. Coż mogę powiedzieć na koniec. Dziekuję za uwagę i mając nadzieję, że takie rozwiązania przypadły Wam do gustu, życzę miłego korzystania ze sterownika.